اثربخشی معنادرمانی توأم با تلاوت قرآن و دعا بر شدت علائم افسردگی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی
Résumé
سابقه و هدف: افسردگی اساسی از شایعترین و مزمنترین اختلالاتی است که به درمان نیاز دارد. هدف پژوهش حاضر اثربخشی معنادرمانی توأم با تلاوت قرآن و دعا بر شدت علائم افسردگی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود. روش کار: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه است. جامعهی آماری شامل کلیهی زنان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی شهر قم در سال 1396 بود که از بین آنان نمونهیی به حجم 30 بیمار (هر گروه 15 نفر) با توجه به معیارهای شمول به صورت داوطلبانه انتخاب شد. اعضای نمونه به صورت جایگزینی تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات مقیاس افسردگی بک بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. در این پژوهش همهی موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله هیچگونه تضاد منافعی گزارش نکردهاند. یافته ها: میانگین گروه آزمایش در مرحلهی پیشآزمون در مؤلفهی شدت علائم افسردگی 80/35 و گروه گواه 60/33؛ و در مرحلهی پسآزمون برای گروه آزمایش 86/19 و برای گروه گواه 46/32 بود. پس از اعمال مداخلهی میزان افسردگی در گروه گواه تغییری ایجاد نشد ولی نمرات افسردگی گروه آزمایش کاهش یافت که از نظر آماری معنادار بود (01/0 > p). نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد معنادرمانی توأم با تلاوت قرآن و دعا در کاهش شدت علائم افسردگی زنان مبتلا به افسردگی اساسی مؤثر است. استناد مقاله به این صورت است : Rafiei Mohammadi N, Jahangiri MM. The Effect of Logic Therapy Combined with Quran Recitation and Prayer on Depression Symptoms in Women with Major Depressive Disorder. Journal of Pizhūhish dar dīn va salāmat. 2020; 5(4):88-98. https://doi.org/10.22037/jrrh.v5i4.21692
Citer ce document
Accès au document
Ce lien n'est plus accessible actuellement. Contactez l'institution d'origine.
Auteur(s)
Statistiques
Consultations : 1
Téléchargements : 0