ارزیابی سیاست های علم و فن آوری: موردکاوی به کارگیری نخبگان وظیفه در پروژه های تحقیقاتی
Résumé
در طول زمان سیاستهای مختلفی بهمنظور توسعه و بهکارگیری علم، فنآوری و نوآوری در سطح کشور اتخاذ شده است. از آنجاکه این سیاستها اهداف کلانتری را تعقیب میکنند و اجرای آنها عموما به مصرف منابع مالی، انسانی و غیره میانجامد، ضروری است که اثربخشی آنها در طول زمان مورد ارزیابی قرارگیرد تا انحراف احتمالی آنها مشخص و برطرف شود و ضمن جلوگیری از اتلاف احتمالی منابع، بستری نیز برای یادگیری سیاستی فراهم گردد. در حال حاضر، اکثر بخشهای صنعتی کشور به رغم اتخاذ سیاستهایی در زمینه علم، فنآوری و نوآوری، فاقد ساختار، رویه و الگویی نظاممند برای ارزیابی و اصلاح این سیاستها هستند. در این مقاله، با تمرکز بر سیاستبهکارگیری نخبگان وظیفه برای انجام پروژههای تحقیقاتی در صنایع و سازمانهای دفاعی، اولا، چارچوبی برای ارزیابی سیاستهای علم، فنآوری و نوآوری معرفی میشود؛ ثانیا، تطابق این چارچوب با شرایط بومی مورد نظر بررسی میشود و ثالثا، نتایج کاربرد این چارچوب در ارزیابی سیاست مذکور تبیین میشود. نتایج این تحقیق که با روش تحقیق آمیخته، انجام شده است، نشان میدهد که پیادهسازی این سیاست در حوزههای فنی و مهندسی نسبت به علوم انسانی با موفقیت بیشتری همراه بوده است و بر این اساس، پیشنهاداتی برای بهبود سیاست مذکور ارایه میگردد.
Citer ce document
Accès au document
Voir sur le dépôt sourceCe document est hébergé sur son dépôt institutionnel d'origine.
Auteur(s)
Statistiques
Consultations : 3
Téléchargements : 0