دستهبندی ابزارهای سیاست نوآوری تقاضامحور با استفاده از رویکرد فراترکیب
Résumé
سیاست نوآوری تقاضامحور مجموعهای از اقدامات عمومی برای افزایش تقاضای نوآوری، بهبود شرایط ادراک نوآوری یا بهبود بیان تقاضا به منظور ترغیب و انتشار نوآوری میباشد. این مقاله با بهرهگیری از روش فراترکیب به دنبال ارائه دستهبندی جدیدی از ابزارهای سیاستی معرفیشده در مطالعات این حوزه میباشد. بهاینمنظور بر اساس روش فراترکیب 252 مقاله و کتاب شناسایی شده از پایگاههای رسمی مقالات معتبر مورد بررسی قرار گرفته و پس از طی مراحل لازم 105 مقاله و کتاب مورد تحلیل نهایی قرار گرفته. تجزیهوتحلیل مقالات و نتایج روش فراترکیب نشان داد که ابزارهای تحریک طرف تقاضای نوآوری را میتوان در قالب سه زمینه اصلی دستهبندی نمود که عبارتند از سیاستهای محرک تقاضای دستگاههای دولتی(B2G)، سیاستهای محرک تقاضای مصرفکنندگان نهایی(B2C) و سیاستهای محرک تقاضای کسبوکارهای بزرگتر (b2B). تحلیل انجام شده بیانگر این است که در دسته سوم از ابزارهای مذکور محققان مطالعات کمتری داشتهاند و ابزارهای صریح و عملیاتی ارائه نشده و خلاء پژوهشی در این دسته به چشم میآید که نیازمند پژوهشهای بیشتر است.
Citer ce document
Accès au document
Voir sur le dépôt sourceCe document est hébergé sur son dépôt institutionnel d'origine.
Statistiques
Consultations : 1
Téléchargements : 0